 |
Ο Μπαμπ,
1844 στην Περσία στην πόλη Σιράζ εμφανίστηκε ένας νέος ηλικίας 25 ετών, με το όνομα Μιρζά Αλή Μοχαμάντ, γνωστός ως Μπαμπ, και δήλωσε ότι είναι ο πρόδρομος «εκείνου που ο Θεός θα φανέρωνε» και ο οποίος θα εγκαινίαζε μια εποχή δικαιοσύνης και ειρήνης. Η μορφή αυτή θα αποκαλείτο ως εκπλήρωση όλων των
προηγούμενων θρησκειών και θα ξεκινούσε μια
νέα περίοδο στη θρησκευτική ιστορία της ανθρωπότητας.
Αιφνίδιοι και σοβαροί διωγμοί που εξαπολύθηκαν από τις οργανωμένες δυνάμεις του κλήρου και του κράτους της πατρίδας Του, επέσπευσαν ακολούθως τη σύλληψή Του, την εξορία του στα φρούρια Μακού και Τσεχρίγ και την εκτέλεση Του τον Ιούλιο 1850 από ένα εκτελεστικό απόσπασμα στη δημόσια πλατεία του Ταμπρίζ. Πάνω από 20.000 οπαδοί του θανατώθηκαν με τέτοια βάρβαρη βιαιότητα που προκάλεσε τη θερμή συμπάθεια και τον ανεπιφύλακτο θαυμασμό ενός αριθμού από δυτικούς συγγραφείς, διπλωμάτες, ταξιδιώτες και λογίους, μερικοί από τους οποίους υπήρξαν μάρτυρες αυτών των αποτρόπαιων εγκλημάτων
και τα καταγράψουν στα βιβλία και στα
ημερολόγιά τους.
Μπαχάολλα
Ο Μιρζά Χοσέιν Αλή, επονομαζόμενος Μπαχάολλα (η Δόξα του Θεού), καταγόμενος από το Μαζανταράν, και του Οποίου τον ερχομό είχε προφητέψει ο Μπαμπ, έγινε στόχος επίθεσης από τις ίδιες εκείνες δυνάμεις της άγνοιας και του φανατισμού, φυλακίστηκε στην Τεχεράνη, εξορίστηκε το 1853 από την πατρίδα Του στη Βαγδάτη και από κει στην Κωνσταντινούπολη και Αδριανούπολη και τελικά στην πόλη φυλακή της Άκκα στην τότε Παλαιστίνη όπου παρέμεινε φυλακισμένος εικοσιτέσσερα χρόνια και απεβίωσε στα περίχωρά της το έτος 1892.
Στη διάρκεια της εξορίας Του, και ιδιαίτερα στην Αδριανούπολη και στην Άκκα, διατύπωσε τους
νόμους και τις εντολές της Αποκάλυψής Του, ανέπτυξε σε πάνω από εκατό τόμους τις αρχές της Πίστης Του, διακήρυξε το Μήνυμά Του στους βασιλείς και ηγέτες τόσο της Ανατολής όσο και
της Δύσης, σε Χριστιανούς και Μουσουλμάνους, απευθύνθηκε στον Πάπα, στο Χαλίφη του Ισλάμ, στους Αρχηγούς των Δημοκρατιών της
Αμερικανικής Ηπείρου, σε ολόκληρη τη Χριστιανική ιερατική τάξη, στους αρχηγούς των Σιιτών και Σουνιτών του Ισλάμ και στους ανώτερους ιερείς της Ζωροαστρικής θρησκείας.
Η Συνθήκη του Μπαχάολλα
Όπως όλοι οι Αγγελιοφόροι του Θεού, ο Μπαχάολλα σύναψε με τους οπαδούς Του μια συνθήκη, για τον επόμενο Αγγελιοφόρο του Θεού, ο οποίος όπως ο ίδιος αναφέρει στις Γραφές Του
δε θα έρθει πριν από 1000 χρόνια. Σύναψε επίσης μια δεύτερη συνθήκη, πρωτοφανές στην ιστορία των θρησκειών, για τη διατήρηση της γνησιότητας, αγνότητας και ενότητας της Πίστης Του. Όρισε
στη Διαθήκη Του τον πρωτότοκό Του υιό, τον
Αμπντολ-Μπαχά ως κέντρο της συνθήκης και διάδοχό Του και ως αποκλειστικό Ερμηνευτή των Γραφών και διδασκαλιών Του, αποκλείοντας έτσι
τη δημιουργία σχισμάτων και αιρέσεων, που τόσο ταλαιπώρησαν όλες τις θρησκείας του παρελθόντος και μείωσαν την ενότητα και τη δύναμή τους.
Σόγι Εφέντι
Ο Αμπντολ-Μπαχά όρισε στα πλαίσια της δικής
του δικαιοδοσίας, με τη Διαθήκη Του, Φύλακα της Πίστης, τον εγγονό Του, το Σόγι Εφέντι, με την υποχρέωση και το προνόμιο να καθοδηγεί την κοινότητα των πιστών, να προστατεύει την ενότητα της Πίστης και επίσης με την αρμοδιότητα της αποκλειστικής Ερμηνείας των Γραφών της Μπαχάι Πίστης μετά το θάνατό Του.
Παγκόσμιος Οίκος Δικαιοσύνης
Ως σημαντικό στοιχείο της Συνθήκης αυτής, ο Μπαχάολλα όρισε για το μέλλον στο ιερό βιβλίο των Νόμων Του την εκλογή του
Παγκόσμιου Οίκου Δικαιοσύνης
ως Ανώτατο Θεσμό και Διαχειριστικό και
Νομοθετικό Σώμα της Πίστης, απονέμοντας σε αυτό το αλάθητο σε θέματα της Πίστης, την υποχρέωση να διαφυλάττει την ενότητα της κοινότητας των πιστών, την αγνότητα και το κύρος των Γραφών Του και το δικαίωμα να νομοθετεί σε θέματα που δεν αποτελούν μέρος των Γραφών Του. Επιτρέπει επίσης σ’ αυτόν την ακύρωση τέτοιων
νομοθετικών αποφάσεων από ένα μεταγενέστερο Παγκόσμιο Οίκο Δικαιοσύνης, εφόσον οι συνθήκες έχουν αλλάξει και η νομοθετική ρύθμιση δεν έχει πλέον ανάγκη ύπαρξης. Δεν μπορεί όμως να αλλάξει τους νόμους του Μπαχάολλα γιατί η εξουσία αυτή ανήκει μόνο στον επόμενο Αγγελιοφόρο του Θεού. Ο Παγκόσμιος αυτός Οίκος Δικαιοσύνης εκλέχτηκε και ιδρύθηκε για πρώτη φορά το 1963 από την παγκόσμια συνέλευση των Εθνικών Πνευματικών Συμβουλίων των Μπαχάι του κόσμου, μετά το θάνατο του Σόγι Εφέντι το1957.
Το γεγονός ότι ο Μπαχάολλα περικλείει τα ουσιώδη αυτά θέματα στα Ιερά Κείμενα της θεϊκής Του Αποκάλυψης, αποτελεί το πιο ισχυρό μέσο της ενότητας της Πίστης Του και συγχρόνως αποτρέπει κάθε προσπάθεια διάσπασης. Ο παραβάτης δεν παραβαίνει τις ερμηνείας του Αμπντολ-Μπαχά ή του Σόγι Εφέντι ούτε τις αποφάσεις του
Παγκόσμιου Οίκου Δικαιοσύνης αλλά τον ίδιο το
νόμο του Μπαχάολλα και θέτει τον εαυτό του εκτός της Πίστης. |
