H Μοναδικότητα του Θεού

«Υπάρχει μόνο ένας Θεός, το μεγαλείο του Οποίου είναι ασύλληπτο για τον άνθρωπο. Ο Μπαχάολλα περιγράφει τη Θεότητα με αυτά τα λόγια:

    «Για κάθε διορατική και φωτισμένη καρδιά είναι φανερό ότι ο Θεός, η ασύλληπτη Ουσία, το θείο Ον, είναι απείρως
    εξυψωμένος πέρα και πάνω από κάθε ανθρώπινο χαρακτηριστικό, όπως
    σωματική ύπαρξη, άνοδο και κάθοδο, έξοδο και είσοδο. Πολύ απέχει από τη δόξα Του, να μπορέσει ανθρώπινη γλώσσα να απαγγείλει επαρκώς τα εγκώμιά Του, ή
    να κατανοήσει ανθρώπινη καρδιά το
    απύθμενο μυστήριό Του. Αυτός είναι και υπήρξε πάντα κρυμμένος στα πέπλα της πανάρχαιας αιωνιότητας της Ουσίας Του και θα παραμείνει στην Πραγματικότητά Του παντοτινά κρυμμένος από το βλέμμα των ανθρώπων.»

 

Η Ενότητα των θείων Φανερώσεων 

Από την αρχή της δημιουργίας, δηλαδή για
εκατομμύρια χρόνια, ο Θεός έχει στείλει στον κόσμο τους Αγγελιοφόρους Του για να εκπαιδεύει και να καθοδηγεί τους ανθρώπους.
Η ιστορική γνώση για τα μακρινά χρόνια έχει χαθεί και όμως έχουμε ιστορικές καταγραφές από πολλές χιλιετίες. Όλοι αυτοί οι Αγγελιοφόροι που είναι Φανερώσεις της θεϊκής δύναμης και θέλησης αποκαλύπτουν όχι όλη τη δυναμικότητα και όλες τις γνώσεις που είναι στη διάθεσή τους, αλλά μόνο εκείνα τα στοιχεία που είναι το επίκεντρο της αποστολής τους, που έχουν ανάγκη οι άνθρωποι την εποχή της
εμφάνισής τους και που αντέχει η διάνοιά τους να συλλάβει. Δεν μπορεί συνεπώς κανείς να κάνει διάκριση μεταξύ των Αγγελιοφόρων γιατί δεν εκδηλώνονται σύμφωνα με τις δυνατότητές τους αλλά σύμφωνα με τις ανάγκες και τη διανοητική στάθμη των ανθρώπων.
Η Μπαχάι Πίστη συνεπώς διακηρύσσει την προοδευτική αποκάλυψης της θεϊκής θέλησης.
Ο ίδιος ο Μπαχάολλα δηλώνει:

    «Και επειδή δεν μπορεί να υπάρξει κανένας δεσμός άμεσης επαφής που να ενώνει τον ένα αληθινό Θεό με τη δημιουργία Του ......  Εκείνος έχει ορίσει ώστε σε κάθε εποχή και κύκλο να φανερωθεί μια αγνή και άσπιλη Ψυχή στα βασίλεια της γης και του ουρανού.»

     «Όλοι οι Προφήτες του Θεού, οι
    ευνοούμενοί Του, οι άγιοι και διαλεγμένοι Αγγελιοφόροι Του είναι χωρίς εξαίρεση οι φορείς των ονομάτων Του και οι ενσαρκώσεις των ιδιοτήτων Του. Διαφέρουν μόνο στην ένταση της αποκάλυψής τους και στη συγκριτική
    δύναμη του φωτός τους.»     

    «Αν παρατηρήσεις με διεισδυτικό μάτι θα τους δεις όλους να κατοικούν στον ίδιο ναό, να πετούν στον ίδιο ουρανό, να κάθονται πάνω στον ίδιο θρόνο, να προφέρουν τα ίδια λόγια και να διακηρύσσουν την ίδια Πίστη»

    «Επιπλέον, είναι φανερό για σένα ότι οι Φορείς της παρακαταθήκης του Θεού φανερώνονται στους λαούς της γης σαν Εκφραστές μιας νέας Υπόθεσης και Φορείς ενός νέου Μηνύματος.»   ,.

 

Η θρησκεία πρέπει να είναι
αιτία αγάπης και στοργής

«Η θρησκεία πρέπει να ενώνει όλες τις καρδιές και να κάνει τους πολέμους και τις διενέξεις να εξαφανιστούν από το πρόσωπο της γης, να γεννήσει πνευματικότητα και να φέρει τη ζωή
και το φως σε κάθε καρδιά. Αν η θρησκεία γίνεται αιτία αντιπάθειας, μίσους και διαίρεσης, τότε είναι καλύτερα χωρίς αυτήν, και το
ν’ αποσυρθούμε από μια τέτοια θρησκεία θα ήταν μια αληθινή θρησκευτική πράξη. Γιατί είναι σαφές, ότι σκοπός ενός φαρμάκου είναι να θεραπεύσει. αν όμως το φάρμακο επιδεινώνει μόνο την αρρώστια, καλύτερα να μην χορηγείται. Όποια θρησκεία δεν είναι αιτία αγάπης και ενότητας, δεν είναι θρησκεία.»   

Η Ενότητα της ανθρωπότητας

«Η βάση της διδασκαλίας του Μπαχάολλα είναι
η Ενότητα του Ανθρώπινου Γένους και η μεγαλύτερη επιθυμία Του ήταν η αγάπη και η καλοσύνη να ζουν στην καρδιά των ανθρώπων.»

‘Η παραδοχή της ενότητας της ανθρωπότητας είναι η πρώτη θεμελιώδης προϋπόθεση για την αναδιοργάνωση και διαχείριση του κόσμου σαν μια χώρα, πατρίδα του ανθρώπινου γένους.
Η παγκόσμια αποδοχή αυτής της πνευματικής αρχής είναι ουσιαστική για οποιαδήποτε
επιτυχημένη προσπάθεια εδραίωσης της
παγκόσμιας ειρήνης. Θα έπρεπε γι’ αυτό να διακηρυχτεί παγκόσμια, να διδάσκεται στα σχολεία και να υποστηρίζεται συνεχώς σε κάθε έθνος σαν προετοιμασία για την οργανική αλλαγή, που θα επιφέρει στη δομή της κοινωνίας.’

‘Κατά την άποψη των Μπαχάι, η αναγνώριση της ενότητας της ανθρωπότητας «απαιτεί ούτε λίγο ούτε πολύ την αναδόμηση και αποστρατικοποίηση ολόκληρου του
πολιτισμένου κόσμου - ένα κόσμο οργανικά ενοποιημένο σ’ όλες τις ουσιαστικές πλευρές της ζωής του, στον πολιτικό του μηχανισμό, στις πνευματικές του επιδιώξεις, στο εμπόριο και στην οικονομική του ζωή, στη γραφή και τη γλώσσα του και παρ’ όλο άπειρο στην
ποικιλομορφία των εθνικών χαρακτηριστικών των ομόσπονδων μονάδων του.»’

H Αδέσμευτη Αναζήτηση της Αλήθειας

Αν ο άνθρωπος θέλει να επιτύχει στην αναζήτηση της αλήθειας, πρέπει κατ’ αρχήν να κλείσει τα μάτια του σ’ όλες τις παραδοσιακές προλήψεις του παρελθόντος ... Όλες οι θρησκείες σταδιακά δεσμεύτηκαν από την παράδοση και το δόγμα.

Όλοι θεωρούν τους εαυτούς τους πώς είναι οι μοναδικοί φύλακες της αλήθειας και πώς κάθε άλλη θρησκεία αποτελείται από σφάλματα.
 ...Αν ο καθένας πιστεύει πως η δική του θρησκεία είναι η μόνη αληθινή, κλείνει τα μάτια του στην αλήθεια που υπάρχει στις άλλες.

Πρέπει, λοιπόν, ν’ αποδεσμευτούμε από τα εξωτερικά σχήματα και πρακτικές της θρησκείας. Πρέπει να αντιληφθούμε ότι αυτά τα σχήματα και οι πρακτικές, όσα όμορφα και αν είναι, δεν είναι παρά ενδύματα που ντύνουν τη ζεστή καρδιά και τα ζωντανά μέλη της Θείας Αλήθειας. Πρέπει να εγκαταλείψουμε τις προκαταλήψεις της παράδοσης, αν θέλουμε να κατορθώσουμε να βρούμε την αλήθεια στον πυρήνα όλων των θρησκειών. ...

Είναι για όλους τους λόγους αυτούς σαφές, πως για να κάνουμε οποιαδήποτε πρόοδο στην αναζήτηση της αλήθειας, πρέπει να
παραιτηθούμε απ’ τις προκαταλήψεις. Αν όλοι οι αναζητητές ακολουθούσαν αυτή την αρχή,
θ’ αποκτούσαν μια καθαρή εικόνα της αλήθειας......

Προκειμένου να βρούμε την αλήθεια πρέπει να αφήσουμε κατά μέρος τις προκαταλήψεις μας, τις δικές μας μικρές ασήμαντες απόψεις. ένα ανοιχτό, δεκτικό μυαλό είναι αναγκαίο. Όταν το κύπελλό μας είναι γεμάτο από τον εαυτό μας, τότε δεν υπάρχει χώρος σ’ αυτό για το ύδωρ της ζωής. Το γεγονός ότι φανταζόμαστε πως μόνο
εμείς έχουμε δίκιο κι όλοι οι άλλοι άδικο, είναι το μεγαλύτερο απ’ όλα τα εμπόδια στο δρόμο προς την ενότητα, και η ενότητα είναι αναγκαία αν θέλουμε να φτάσουμε στην αλήθεια, γιατί η αλήθεια είναι μια.....

Καμιά αλήθεια δεν μπορεί ν’ αντικρούει κάποια άλλη αλήθεια. Το φως είναι καλό σ’ όποιο λυχνάρι και αν καίει! Ένα τριαντάφυλλο είναι
όμορφο σ’ όποιον κήπο και αν ανθίσει! Ένα αστέρι έχει την ίδια ακτινοβολία είτε λάμπει από την Ανατολή είτε από τη Δύση. Ελευθερωθείτε από την προκατάληψη, κι έτσι θα αγαπάτε τον Ήλιο της Αλήθειας απ’όποιο σημείο του ορίζοντα και αν ανατείλει!» 

Η Ενότητα Θρησκείας και Επιστήμης

«Δεν υπάρχει αντίφαση ανάμεσα στην αληθινή θρησκεία και την επιστήμη....

Πώς μπορεί ένας άνθρωπος να πιστεύει ότι είναι γεγονός κάτι που η επιστήμη έχει αποδείξει πως είναι αδύνατο; Αν πιστεύει αντίθετα με τη λογική του, τότε πρόκειται για αμάθεια και δεισιδαιμονία κι όχι για πίστη. Οι αληθινές αρχές όλων των θρησκειών βρίσκονται σε συμφωνία με τις διδασκαλίες της επιστήμης.

Η ενότητα του Θεού είναι λογική, κι αυτή η ιδέα δεν ανταγωνίζεται τα συμπεράσματα στα οποία έχει καταλήξει η επιστημονική μελέτη.

Όλες οι θρησκείες διδάσκουν πως πρέπει να κάνουμε το καλό και να είμαστε γενναιόδωροι, ειλικρινείς, φιλαλήθεις, νομοταγείς και πιστοί ολ’αυτά είναι ορθολογικά και λογικά ο μόνος τρόπος με τον οποίο μπορεί να προοδεύσει
η ανθρωπότητα.

Όλοι οι θρησκευτικοί νόμοι βρίσκονται σε
συμφωνία με τη λογική, και ταιριάζουν στους ανθρώπους για τους οποίους διατυπώθηκαν, και για την εποχή στην οποία πρέπει οι άνθρωποι να τους υπακούσουν. 

Η θρησκεία έχει δύο κύρια μέρη: Το πνευματικό και το πρακτικό. Το πνευματικό μέρος δεν αλλάζει ποτέ. ... Το πρακτικό μέρος της θρησκείας ασχολείται με εξωτερικούς τύπους και τελετουργίες όπως και με τρόπους τιμωρίας για ορισμένες παραβάσεις. Αυτή είναι η υλική πλευρά του νόμου, και καθοδηγεί τα ήθη και
έθιμα των ανθρώπων.....

Είναι λοιπόν φανερό ότι ενώ ο πνευματικός
νόμος δεν μεταβάλλεται ποτέ, η εφαρμογή των πρακτικών κανόνων πρέπει ν’αλλάξει σύμφωνα με τις ανάγκες της κάθε εποχής. Η πνευματική πλευρά της θρησκείας είναι ανώτερη, η
σημαντικότερη από τις δύο, κι’αυτή είναι ίδια σ’όλες τις εποχές, δεν αλλάζει ποτέ! Ήταν, είναι και θα είναι η ίδια, χθες, σήμερα και για πάντα.....

Η θρησκεία και η επιστήμη είναι τα δύο φτερά
με τα οποία η διάνοια του ανθρώπου μπορεί να πετάξει στα ύψη, και χάρη στα οποία η ανθρώπινη ψυχή μπορεί να προοδεύει. Δεν είναι δυνατόν να πετάξει κανείς με ένα μόνο φτερό.
Αν ένας άνθρωπος δοκιμάσει να πετάξει μόνο με το φτερό της θρησκείας, θα πέσει πολύ γρήγορα στο βάλτο της δεισιδαιμονίας, ενώ από την άλλη πλευρά, ούτε μόνο με το φτερό της επιστήμης δεν μπορεί να κάνει πρόοδο, αντίθετα θα πέσει στο απογοητευτικό τέλμα του υλισμού.»

Η Ισότητα των δύο Φύλων

«.. στα δύο κατώτερα βασίλεια της φύσης δεν τίθεται θέμα ανωτερότητας του ενός φύλου σε σχέση με το άλλο. Στον κόσμο των ανθρώπων συναντάμε τεράστια διαφορά : το θηλυκό φύλο αντιμετωπίζεται ως κατώτερο, και δεν του δίνονται ίσα δικαιώματα και προνόμια (από ομιλία του Αμπντολ-Μπαχά στο Παρίσι, 1911). Αυτή η κατάσταση δεν οφείλεται στη φύση , αλλά στην εκπαίδευση. Στη Θεία Δημιουργία δεν υπάρχει τέτοια διάκριση. Κανένα φύλο δεν είναι ανώτερο από το άλλο στα μάτια του Θεού. Γιατί λοιπόν πρέπει το ένα φύλο να υποστηρίζει την κατωτερότητα του άλλου. Και να μην επιτρέπει ίσα δικαιώματα και προνόμια, σαν να είχε δώσει ο Θεός την εντολή Του για έναν τέτοιο τρόπο ενέργειας; Αν οι γυναίκες είχαν τα ίδια εκπαιδευτικά πλεονεκτήματα με τους άντρες,
το αποτέλεσμα θα αποδείκνυε την ίση ικανότητα και των δύο για μάθηση.    

Από μερικές απόψεις, η γυναίκα είναι ανώτερη από τον άντρα. Είναι πιο τρυφερή στην καρδιά, πιο δεκτική και η διαίσθηση της οξύτερη.

Δεν μπορεί ν’αρνηθεί κανείς πως σε πολλούς
τομείς η γυναίκα σήμερα είναι πιο πίσω απ’τον άντρα, όπως επίσης ότι αυτή η προσωρινή κατωτερότητα οφείλεται στην έλλειψη ευκαιρίας για εκπαίδευση. ....

Αν η μητέρα είναι μορφωμένη, τότε και τα παιδιά της θα εκπαιδευτούν σωστά. Όταν η μητέρα είναι σοφή και τα παιδιά της θα οδηγηθούν στο δρόμο της σοφίας. Αν η μητέρα πιστεύει σε μια θρησκεία θα δείξει και στα παιδιά της πως πρέπει να αγαπούν το Θεό. Αν η μητέρα είναι ηθική, οδηγεί τα μικρά της στους δρόμους της
εντιμότητας.

Είναι σαφές λοιπόν ότι η γενιά του μέλλοντος εξαρτάται από τις μητέρες του σήμερα. Δεν είναι αυτή μιας ζωτικής σημασίας ευθύνη για τη γυναίκα; Δεν πρέπει να εφοδιαστεί αυτή με κάθε δυνατό πλεονέκτημα για ένα τέτοιο έργο; ............

Η γυναίκα πρέπει λοιπόν να προσπαθήσει να επιτύχει μεγαλύτερη τελειότητα, να γίνει ίση με τον άντρα από κάθε άποψη, να προοδεύει σ’όλους τους τομείς στους οποίους υστερεί, έτσι ώστε ο άντρας ν’αναγκαστεί ν’αναγνωρίσει ότι είναι ίση ως προς την ικανότητα και την επιτυχία. .........

Οι γυναίκες πρέπει να καταβάλλουν τη μεγαλύτερη δυνατή προσπάθεια για ν’αποκτήσουν πνευματική δύναμη και να βελτιωθούν στην αρετή της σοφίας και της αγιότητας, μέχρις ότου η διαφώτιση και ο αγώνας τους κατορθώσουν να φέρουν την ενότητα του ανθρώπινου γένους.»

H Κατάργηση των Προκαταλήψεων

«Όλες οι προκαταλήψεις, θρησκευτικές, φυλετικές, πολιτικές και εθνικές, πρέπει να αποκηρυχτούν, γιατί αυτές έχουν προκαλέσει την αρρώστια στον κόσμο. Είναι μια σοβαρή ασθένεια, που αν δεν αντιμετωπιστεί, είναι ικανή να προκαλέσει την καταστροφή ολόκληρης της ανθρώπινης φυλής. Κάθε καταστροφικός
πόλεμος, με την τρομερή του αιματοχυσία και δυστυχία, είχε ως αιτία τη μια ή την άλλη από αυτές τις προκαταλήψεις. .......

Αν δεν γκρεμιστούν όλα τα φράγματα που υψώθηκαν από την προκατάληψη, δε θα είναι δυνατό να ησυχάσει η ανθρωπότητα.» Για αυτό το λόγο ο Μπαχάολλα έχει πει: «Αυτές οι προκαταλήψεις είναι καταστροφικές για το ανθρώπινο γένος»........

Το θρησκευτικό μίσος είναι πάντοτε το πιο σκληρό.

Όλες οι θρησκείες διδάσκουν πως πρέπει να αγαπάμε ο ένας τον άλλο, πως πρέπει  ν’ αναζητάμε πρώτα τα δικά μας ελαττώματα πριν
βιαστούμε να καταδικάσουμε τα λάθη των άλλων, και πως δεν πρέπει  να θεωρούμε τον εαυτό μας ανώτερο από τον πλησίον μας!
Πρέπει να προσέχουμε να μην
υπερηφανευόμαστε αν δε θέλουμε να ταπεινωθούμε.

Ποιοί είμαστε εμείς που κρίνουμε;
Πως θα ξέρουμε εμείς ποιός είναι στα μάτια του Θεού ο πιο έντιμος άνθρωπος; Οι σκέψεις του Θεού δεν είναι σαν τις δικές μας σκέψεις! Πόσοι άνθρωποι που φαινόταν σαν άγιοι στους φίλους τους δεν έπεσαν στη μεγαλύτερη ταπείνωση.

Ας είμαστε γι αυτό ταπεινοί, χωρίς προκαταλήψεις, προτιμώντας το καλό των άλλων παρά το δικό μας. Ας μην πούμε ποτέ: ‘Εγώ είμαι πιστός ενώ αυτός είναι άπιστος.’ ‘Εγώ είμαι κοντά στο Θεό, ενώ αυτός είναι απόβλητος.» Δεν ξέρουμε ποτέ ποια είναι η τελική κρίση.........

Όσον αφορά την προκατάληψη της φυλής: είναι ξεκάθαρα μια αυταπάτη. Μια δεισιδαιμονία! Γιατί ο Θεός μας έπλασα όλους από μια φυλή. ...

Στα μάτια του Θεού δεν υπάρχει διαφορά
ανάμεσα στις διάφορες φυλές. Γιατί θα πρέπει ο άνθρωπος να εφεύρει μια τέτοια προκατάληψη; ........

Η μόνη διαφορά έγκειται στο βαθμό της πίστης, της υπακοής στους νόμους του Θεού. Υπάρχουν κάποιοι που είναι σαν αναμμένοι πυρσοί και άλλοι που λάμπουν σαν αστέρια στον ουρανό της ανθρωπότητας. Οι λάτρες του ανθρώπινου γένους, αυτοί είναι οι ανώτεροι άνθρωποι, σ’όποιο έθνος, θρήσκευμα, ή χρώμα και αν ανήκουν. Γιατί σ’αυτούς ο Θεός θα πει αυτά τα ευλογημένα λόγια: ‘Εύγε, καλοί και πιστοί μου υπηρέτες.’»    

Η Παγκόσμια Ειρήνη

Η Μεγάλη Ειρήνη προς την οποία οι καλοπροαίρετοι άνθρωποι έτειναν τις καρδιές τους διαμέσου των αιώνων, της οποίας το όραμα έχουν εκφράσει οι προφήτες και οι ποιητές αναρίθμητων γενεών, και η υπόσχεση της οποίας ενυπήρχε μόνιμα στα ιερά κείμενα της ανθρωπότητας από εποχή σε εποχή, είναι επιτέλους προσιτή στα έθνη. Για πρώτη φορά στην ιστορία είναι δυνατόν να έχει ο καθένας ολοκληρωμένη άποψη όλου του πλανήτη, με τις μυριάδες των λαών του. Η παγκόσμια ειρήνη δεν είναι μόνο δυνατή αλλά αναπόφευκτη. Είναι το επόμενο στάδιο στην εξέλιξη αυτού του πλανήτη. ....

 

Το αν η ειρήνη θα επιτευχθεί μόνο από αφάνταστα φρικτές θηριωδίας, που θα προκληθούν από την πεισματική προσκόλληση της ανθρωπότητας σε παλιά πρότυπα
συμπεριφοράς, ή αν θα γίνει πραγματικότητα τώρα σε μια συναινετική διαδικασία, αυτή είναι
η επιλογή που αντιμετωπίζουν όλοι όσοι κατοικούν στη γη. ...

 

Προϋποθέσεις της Ειρήνης:

  • Να ξεπεραστεί το εμπόδιο της παραλυτικής αντίφασης ότι οι άνθρωποι όλων των Εθνών επιζητούν και ποθούν την ειρήνη, αλλά πιστεύουν συγχρόνως ότι τα ανθρώπινα όντα είναι αδιόρθωτα εγωιστικά και επιθετικά και έτσι ανίκανοι να
    οικοδομήσουν ένα  κοινωνικό σύστημα προοδευτικό και ειρηνικό συγχρόνως. Αλήθεια είναι ότι μια τέτοια συμπεριφορά δεν εκφράζει τον πραγματικό εαυτό του ανθρώπου, αλλά αντιπροσωπεύει μια
    παραμόρφωση του ανθρώπινου πνεύματος.
  • Να κατανοηθεί ότι η προκατάληψη, ο
    πόλεμος και η εκμετάλλευση ήταν έκφραση των ανώριμων σταδίων της ανθρώπινης φυλής, που βιώνει σήμερα την αναπόφευκτη αναταραχή που σημαδεύει τη συλλογική ενηλικίωσή της. Δεν αποτελεί απάρνηση του παρελθόντος αλλά κατανόησή του, δεν είναι αιτία απόγνωσης αλλά προϋπόθεση να ξεκινήσει το πελώριο εγχείρημα της οικοδόμησης ενός ειρηνικού κόσμου.  
  • Η ενότητα της ανθρωπότητας:
    Η παγκόσμια αποδοχή αυτής της
    πνευματικής αρχής είναι ουσιαστική για οποιαδήποτε επιτυχημένη προσπάθεια εδραίωσης της παγκόσμιας ειρήνης.
  • Μόνο όταν καλωσοριστούν οι γυναίκες σαν πλήρως ισότιμες σ’όλα τα πεδία της ανθρώπινης δραστηριότητας, θα
    δημιουργηθεί το ηθικό και ψυχολογικό
    κλίμα στο οποίο μπορεί να ξεπροβάλλει η διεθνής ειρήνη.
  • Η κατάργηση των άκρων του πλούτου και της φτώχειας
  • Το θέμα της ειρήνης να οριστεί πνευματική αρχή, διότι η πνευματική αρχή δεν παρουσιάζει μόνο μια προοπτική που
    εναρμονίζεται μ’ αυτή που ενυπάρχει στην ανθρώπινη φύση, αλλά προκαλεί επίσης μια συμπεριφορά, ένα δυναμισμό, μια θέληση και μια φιλοδοξία. Σημαντικό είναι να περιλαμβάνει η παιδεία στα σχολεία την αναγκαιότητα της παγκόσμιας ειρήνης, την αποδοχή της ενότητας της ανθρωπότητας και της ειρηνικής συνεργασίας όλων των λαών.
  • Η έλλειψη επικοινωνίας των λαών
    υπονομεύει σοβαρά τις προσπάθειες για την παγκόσμια ειρήνη. Η υιοθέτηση μιας διεθνούς βοηθητικής γλώσσας θα βοηθούσε πολύ στη λύση αυτού του
    προβλήματος και απαιτεί επείγουσα προσοχή. Έτσι θα μάθει ο κάθε άνθρωπος τη μητρική του γλώσσα και επιπλέον μια μόνο διεθνή βοηθητική γλώσσα.
  • Η συλλογική ασφάλεια είναι απαραίτητη.
  • Ο Μπαχάολλα ζητά τη σύγκληση μιας παγκόσμιας συνέλευσης των λαών για να θέσουν τα θεμέλια της
    Παγκόσμιας Μεγάλης Ειρήνης.     

Ηθικές Αρχές

Οι Μπαχάι Γραφές είναι γεμάτες από οδηγίες και εντολές για μια ενάρετη ζωή.

    Σημαντικές είναι οι αρετές της αγάπης, δικαιοσύνης, αμεροληψίας, αξιοπιστίας, εντιμότητας, φιλαλήθειας, ειλικρίνειας, διακριτικότητας, πίστης, ακεραιότητας, αγνότητας, ανεκτικότητας, ευγένειας, καλοσύνης, αυτοκυριαρχίας, φιλανθρωπίας κλπ.

    «Αυτές οι αρετές δεν παρουσιάζονται από την πραγματικότητα του ανθρώπου αλλά μόνο μέσα από τη δύναμη του Θεού και τις θείες διδασκαλίες, γιατί χρειάζεται υπερφυσική δύναμη για τη φανέρωσή τους, Μπορεί να εμφανίζεται στον κόσμο της φύσης ένα ίχνος απ’αυτές τις τελειότητες, αλλά είναι ασταθείς και
    εφήμερες είναι σαν τις ακτίνες του ηλίου πάνω στον τοίχο.»

    «Αγάπα Με για να σε αγαπώ Αν δε Με αγαπάς, η αγάπη Μου δεν μπορεί να σε φτάσει με κανένα τρόπο»

    «Έχετε δημιουργηθεί για να δείχνετε αγάπη ο ένας στον άλλο και όχι κακία και μοχθηρία. Μην υπερηφανεύεστε για την αγάπη προς τους εαυτούς σας, αλλά για την αγάπη προς τους συνανθρώπους σας....»

    «Αυτός που αληθινά αγαπά ποθεί τη
    δοκιμασία, όπως ο επαναστάτης τη συγχώρηση και ο αμαρτωλός το έλεος.»